En el Medio de Nada
22 November 2007
By on 18:45

Met een afstand van 4000 km tot het vaste land (Chili) en 2000 km tot het volgende mini maar bewoonde eilandje kun je Paaseiland gerust the middle of nowhere noemen.

Paaseiland is echt maar piepklein, er is maar xe9xe9n dorp en op zijn breedste punt is het 24 km breed. Er wonen slechts 4000 mensen op het eiland maar de grote vraag was toch wel: waar dan?? Het lijken er veel minder. De mensen zijn echt superaardig, vriendelijk en behulpzaam; met uitzondering van alle grote enge honden en op paarden voorbij denderende cowboys voelde ik me er 100% veilig en dat is ook wel eens fijn! Dit zijn de trends op Paaseiland: pick-up trucks, een bloem in je haar, boeien (als van een boot) als tuindecoratie, blote voeten (ook tijdens het paardrijden en voetballen), voetballen (zes voetbalclubs, xe9xe9n veld, iedereen komt te paard, het paard wordt half op het voetbalveld geparkeerd….), paardrijden, tonijn-kaas empanadaxb4s, namaak-moai (moai zijn de grote stenen hoofden waar het eiland zo beroemd om is) en non-stop xfcberblije ukelele-muziek!

Even een geschiedenisles over de moai: er zijn zoxb4n 777 stenen moai te vinden op Paaseiland, al dan niet compleet af op een tempel gezet, of half-af nog in de stenen muren van vulkaankrater Rano Raraku of op weg naar een tempel maar nooit aangekomen. Ze werden uit steen gehakt en vervolgens met behulp van touw en boomstammen naar overal op het eiland gerold. Ze zijn ergens in de middeleeuwen gemaakt en tijdens een sociaal conflict, toen Rapa Nui zoxb4n 10.000 inwoners telde en geen bomen meer werden ze allemaal verwoest. Gelukkig waren daar de Japanners en die hebben er een hoop kunnen redden en weer op hun sokkel kunnen hijsen al zijn er ook nog veel plekken waar je die arme drommels met hun snoet op de grond kunt zien liggen. De moai werden vermoedelijk gebouwd als verering van voorouders maar niemand weet het precies. Ergens in 1700 zoveel werd Paaseiland opnieuw ontdekt en wel op Eerste Paasdag door een Nederlander. Het hoort nu officieel bij Chili, iedereen spreekt Spaans maar ook Rapa Nui (de taal van Rapa Nui…).

Voor mijn doen vrij roekeloos kwam ik zonder hotelreservatie na een vlucht van 5 uur aan op Rapa Nui (Isla de Pascua, Paaseiland). Gelukkig was er no problemo en plek genoeg in het enige jeugdhostel van het eiland. Het enige jammere was dat ik zonder reservatie geen bloemenkrans kreeg omgehangen en alle andere mensen wel snik! Gelukkig was ik het enige meisje die in een dormitorio wilde slapen de hele week en als resultaat had ik gewoon een privxe9kamer met eigen badkamer. Diezelfde dag natuurlijk al gelijk mxb4n eerste stenen hoofden gespot en samen met twee Zweedsen gedineerd en de film Rapa Nui (een hollywoodproductie jaja) gekeken. In deze film werd trouwens gespeculeerd dat de moai gebouwd werden om de Goden gunstig te stemmen en hen van het eiland af te halen.

De volgende dag ging ik verder met moai spotten en een afspraak maken bij de duikschool. Donderdag was het dan eindelijk weer eens zover: een nieuw onderwateravontuur! Voor een of andere soapserie hebben ze ooit een namaak moai onder water gezet en dat was natuurlijk tof om even te gaan bekijken. Vrijdag ging ik met drie dames uit Quebec, Canada, een tochtje maken met een auto (ik mocht gratis mee hoera!). Het was een mooie tocht maar toch wel jammer dat ze de hele tijd in hun brabbel-Frans aan het kletsen waren zodat ik geen idee had waar alle grappen en grollen over gingen. Zaterdag was een stuk beter: twee Italiaanse chicoxb4s wilden mij wel meenemen op een auto-avontuur en sindsdien waren we onafscheidelijk. We gingen naar de plekken waar ik al geweest was maar nu met lichtelijk beter weer (ik had het nog niet verteld, maar het weer was niet zo best op mijn subtropische eilandje, gelukkig hield het af en toe op met regenen voor prachtige blauwe luchten-fotoxb4s). Als eerste gingen we naar het prachtige strand van Anakena, denk: blauwe zee, wit strand, palmbomen en een rijtje moai….. en het was ineens ook prachtig weer. Mxb4n chicoxb4s gingen uit de kleren maar ik had mxb4n tas niet zo optimistisch ingepakt dat er een bikini inzat dus helaas… Daarna was het op naar de krater Rano Raraku (zie boven) wat een erg mooie plek was vol met half-affe en half-begraven en half-van-de-heuvel-gerolde moai. Ook gingen we naar Tongariki, een prachtige plek waar 15 moai op een rijtje staan met de zee op de achtergrond.   

De volgende dag deden we praktisch weer hetzelfde (er is niet zoveel anders te doen…). Dit keer had ik wxe9l mijn bikini ingepakt en hoewel de zon weg bleef ging ik toch stug in de zee zwemmen. Het water was zo helder dat je de blauwe visjes die rond je voeten zwommen goed in de gaten kon houden! Maandag was het weer zo triest dat mxb4n chicoxb4s en ik maar een pingpongtoernooi gingen houden. xb4s Avonds hadden de Japanners in ons hostel een Caiprinha-party georganiseerd en laten we zeggen dat het zeer geslaagd was…. De volgende ochtend was het lastig opstaan om naar het vliegveld te gaan en afscheid te nemen van zalig Paaseiland. Gelukkig zaten mijn chicoxb4s in hetzelfde vliegtuig (mxe9t in elke stoel een tv-schermpje jeeeej!) en gingen we aangekomen in Santiago ter afscheid nog heerlijke Sushi eten.

Het was echt een supergeslaagde week en ik ben ontzettend blij dat ik er voor gekozen heb naar Paaseiland te gaan. Ik mis mxb4n chicoxb4s ontzettend want ik zit nu weer ganz alleine in het noorden van Chili. Morgen ga ik op naar Peru en kan de race naar Lima beginnen!!!

0 Responses to En el Medio de Nada

  1. Ha Wm,

    Schitterend!! Wat een fotoxb4s zeg! Op weg naar je laatste weken van je reis…….
    Ik zit nu in Buenos Aires en ga zondag naar het strand in Uruguay, nog steeds niks te klagen.
    Ik zie je snel weer, geniet nog.

    Liefs,
    Anke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>